Lieve Hennie,

Drie jaar geleden kwam ik naar de Bosseschool, ik mocht samenwerken met jou, groep 4. Ik zag een bevlogen en liefdevolle juf, dank je wel voor alles. Zeker voor de gesprekken, voor mij waren er veel veranderingen in mijn leven, jij herkende ze en begreep ze.

Wat geweldig om jou, op je afscheidsfeestje, te zien als juf, vrouw moeder en oma. Weet je Hennie: het staat je allemaal erg goed!

Ik wens je nog heel veel geluk, liefde, mooie reisjes en teken/schilder plezier.

Heel veel liefs

Sandra Waardenburg

Sandra

Lieve mama,

Jij was een bijzondere leerkracht met een groot hart. Je nam je werk serieus en was altijd meer dan goed voorbereid. Gijs, je vader, stond ook voor de klas en is jarenlang hoofdonderwijzer geweest. Hij had het uiterlijk van een heer met autoriteit en hoefde volgens de verhalen maar de klas in te kijken om de leerlingen stil te krijgen. Thuis was hij minder aanwezig en als hij het over ‘mijn kinderen’ had, bedoelde hij zijn leerlingen. Dat vond jij wel eens lastig. Zijn lieve, zorgzame kanten kwamen meer naar het oppervlak toen hij opa werd. Je moeder, Jannie, was ook iemand met een groot gevoel voor wat kinderen bewoog. Ze was vindingrijk, intelligent en kon heel goed vertellen en dat had ze gemeen met haar dochter, die ons als kinderen veel heeft voorgelezen en ook in de klas spannende verhalen vertelde. Jannie stond óók wel eens voor de klas trouwens, stiekem, als invaller, want ze had geen lesbevoegdheid, dus de inspectie mocht er niet achter komen dat ze wel eens bijsprong. Onderwijs zat in de familie Van de Burgt in het leidingwater, dus het meisje dat gitaar speelde, naar Don McLean en Simon and Garfunkel luisterde en veel tekende ging naar de Pedagogische Academie aan de Hugo van Gijnweg in Dordrecht.

Na de middelbare school tufte jij op je Vespa Ciao naar die opleiding, waar je echt opbloeide. Op de middelbare school had je sociaal contact ingewikkelder gevonden, maar hier vond je vriendinnen die op een vergelijkbare manier in het leven stonden en met wie je kon praten. In die tijd was kennis erg belangrijk in de opleiding tot leerkracht en dat merkte je later nog steeds. Je wist als leerkracht en als moeder de wereld interessant te maken, je stimuleerde anderen om zich te verdiepen, niet door voortdurend verhandelingen te houden, maar vooral door je manier van praten en spelen. Niet onbelangrijk, denk ik, is ook de ruimte voor het emotionele. Bij ontroerende momenten, of gewoon als er iemand in een film even door een dal gaat of het leven laat, is het wachten tot jij volschiet en daar maken wij veel grappen over. Zelf zeg je dan meestal: nou, dit had ik helemaal niet verwacht, terwijl wij al een weddenschap hadden afgelegd op het precieze moment dát er tranen zouden komen.

Wat ik hier ook mee bedoel te zeggen is dat er thuis ruimte was voor onze gevoelens. Kinderen werden door jou niet alleen cognitief benaderd, maar als veelzijdige wezens, met emotionele en creatieve kanten. Dat wil trouwens niet zeggen dat we thuis ook niet af en toe verhalen te horen kregen over die of die leerling die het bloed onder je nagels vandaan haalde. Ik kan hem soms wel wurgen, hoorde we dan en meer van dat soort begrijpelijke gevoelens. Je hebt uiteindelijk, laat dat duidelijk zijn, ondanks je lange loopbaan in het onderwijs, nog nooit een leerling gewurgd. Misschien is dat ook wel een basale vereiste voor het zijn van een goede leerkracht.

Je onderwijsloopbaan begon in Stad, aan de Boomgaarddreef. Een huwelijk, twee kinderen en een omzwerving naar Zwijndrecht later gaf je weer les op Stad, aan diezelfde school, de Albert Schweitzer, aan de Aleijd van Puttenstraat dit keer, waar de school in 1982 een nieuwe locatie had geopend, samen met mensen als Greta, Agaath, Jan Dillingh en Piet Diepenhorst. De school was altijd dichtbij. Je kon het gebouw zien liggen uit de Boudewijstraat, waar je met Vincent, Jan, ondergetekende en de hond Bo was gaan wonen en waar Ilse werd geboren. Thuis maakten we vaak grappen als je weer eens tot twaalf uur ’s nachts aan de keukentafel zat, omringd door schriftjes, lesplannen of andere projecten. Je kon geen half werk doen en had soms wel te lijden onder alle dingen die je er volgens jou bij hoorden. ‘Dat is toch gewoon leuk,’ zei je dan en schreef weer een tekst of maakte een bordtekening. Die bordtekeningen worden vast nog door meer mensen genoemd, want daar blonk je in uit. Sfeervolle taferelen met paddenstoelen, kabouters, dieren: vooral die herfsttekeningen herinner ik me goed. Onder jouw toeziend oog veranderde de sfeer van de klas geregeld, je was eigenlijk ook een soort toneelmeester.

In jouw klas was het levendig en gezellig en werden veel creatieve opdrachten gedaan. Ik had op de Albert Schweitzer op de vrijdagmiddag les van je en dat betekende knutselen. Ik vond het altijd heel bijzonder om je als juffrouw te zien. Je was anders, indrukwekkend, strenger, of in ieder geval consequenter – al was je in de klas ook niet de állerconsequentste geloof ik – en de manier waarop de leerlingen op jou reageerden maakte me trots en ook een beetje onzeker: wie was die vrouw eigenlijk, die ik zo goed dacht te kennen, en wat vond ik eigenlijk van het feit dat anderen jou ook lief leken te vinden?

Als lerares op de basisschool ben je ook een beetje van het dorp, dus doken er soms kinderen aan de deur op die giechelend iets kwamen zeggen tegen ‘juf Hennie’. Dan hoorde ik je in de hal de stem van Juf Hennie opzetten, want die klonk anders. Het was je werkstem: warm, nadrukkelijk, plus iets wat ik maar heel lastig kan omschrijven: die stem deed me een beetje aan tante Lien denken, ook een leerkracht; een vleugje no-nonsense zat er in, zo van ‘kom op’, en een serieuze verteltoon, die opa Gijs in herinnering riep.

Later, op de Bosseschool, waar je hele leuke mensen tot je collega’s mocht rekenen, werd natuurlijk het onvergetelijke personage Miss English aan jouw repertoire toegevoegd. Voor wie dit niet weet: als er Engels op het programma stond verdween Hennie in de coulissen en kwam dan verkleed weer terug in het lokaal als Miss English. We hadden haar vandaag ook graag uitgenodigd. Helaas was ze verhinderd, maar Miss English heeft ons wel het volgende bericht gestuurd met de vraag of ik dat hier wil delen: ‘Teacher Hennie! Nice to be speaking to you. You are an absolute topper who has super many great things done for her children! We hope your pension is really good with your husband Jan Wagner, your children, friends and your grandson Loek, who is already becoming very big, o how he grows, yes, yes. Relax tijdens your pension teacher Hennie and never stop being your incredible self.’ Mooie woorden, waar wij ons allemaal bij aan kunnen sluiten. Mama, ik wil je heel erg bedanken voor alle ritten in de Subaru Mini Jumbo, die toch maar mooi bekostigd werd door jouw werk in het onderwijs, voor alle prachtige verhalen, leuke kinderboeken en voor de bijzondere momenten in en vooral buiten het klaslokaal. Uit die laatste categorie willen wij graag nog heel veel meer. We houden van je.

Maarten

Nog een klein stukje van een filmpje waar we beiden door een ere-haag van lichtjes lopen. Zo leuk!!

Ine

Lieve Hennie,

Hoe bijzonder was/is het dat we samen met pensioen gaan op de Bosseschool. De school waar ik ongeveer de helft van mijn leven heb gewerkt en jij iets korter. En hoe fijn is het dat jij na een moeilijke start( zooo groot die school)het toch naar je zin hebt gekregen.

Wat hebben we beiden een prachtig afscheid-feest met de collega’s beleefd. Ik ben nog aan het nagenieten met een ‘big smile’, en ik denk jij niet minder. Nog 2 wk, en dan begint voor ons een nieuwe fase die we allebei op onze eigen manier zullen gaan invullen.
Voor mij gaf het een extra dimensie om samen met jou met pensioen te gaan.

Liefs,Ine

Ine Voogt

Lieve Hennie,

Wat zal dat even wennen zijn als je straks na de vakantie niet meer naar school hoeft om met de kinderen aan de slag te gaan, maar wat zal het heerlijk zijn om al die ‘rompslomp’ niet meer te hoeven doen. Hoe liefdevol en met passie we vaak over het onderwijs hebben gesproken, hoe stressvol we ook weleens onze frustraties over ons werk hebben gedeeld.

Voor nu is het tijd voor je pensioen. Ik wens je veel plezier met al je hobby’s. Ga er lekker van genieten, dat heb je dik verdiend!

Liefs,

Sanne

Beste Hennie,

Ik begreep dat afgelopen week misschien wel een periode was waar je al lang naar uit gekeken hebt. Eindelijk met pensioen en tijd voor misschien wel weer hele nieuwe uitdagingen!

Ik wil je bedanken voor de jaren dat je mijn juf was en voor alles wat je mij bij hebt kunnen brengen. Vooral grammatica is zeker niet mijn sterkste punt (zoals je waarschijnlijk nog wel weet, en anders kan Vincent dit wel bevestigen), maar dat is alle zinnen (letterlijk) met een hoofdletter moet beginnen en moet eindigen met een punt is mij altijd bij gebleven hahaha.

Al het beste gewenst!

Groetjes Jaimy

Jaimy

Lekker varen tijdens je laatste teamuitje!

Bosseschool

Hoi lieve Hennie,

Onderwijsland en vooral heel veel kinderen gaan een unieke juf aan je kwijtraken. Ik vond de verhalen van en de filmpjes over wat je altijd deed rond bepaalde thema’s super. Ik werd daar altijd heel blij van.

Maar nu breekt er een andere tijd aan en je gaat het zeker heel druk krijgen met alle ideeën die jij hebt. En geloof me daar heb je alle ruimte voor in je hoofd en je agenda. Ik hoop stiekem daar een graantje van mee te pikken. Hopelijk ga ik je wat vaker zien en misschien die fotografiecursus samen doen?

Maar niet direct; eerst even landen in je nieuwe leven en lekker weg buiten de schoolvakantie om.

Tot gauw,
Ineke

Ineke van der Zwaal

Lieve Hennie,
Na het besluit waar je tegenop zag nu de dag waar je enerzijds naar uitkeek en anderzijds ook tegenop zag.
We hebben veel lief en leed met elkaar gedeeld, we voeren vaak lange telefoongesprekken en ook over dit besluit hebben we uitvoerig van gedachten gewisseld. Je zult de leerlingen missen, de collega’s, maar zeker niet al het werk eromheen. Dat slorpte alle energie op want eerlijk is eerlijk: je bent een perfectionist,
het moet beter dan goed zijn en daardoor hield je maar weinig tijd over voor jezelf, voor je hobby’s, voor alles wat je ook nog zo graag wilde doen maar waar je niet aan toe kwam.
Lieve zus, in de coronatijd stuurde je filmpjes door over hoe je on line Koningsdag vierde, je stuurde later nog wat filmpjes door, je vertelde enthousiast over je toneelstukjes bij vieringen. Toen zag ik wat voor een geweldige juf je bent en in de herinnering van velen altijd zult blijven. Voor al die oud-leerlingen blijf jij altijd juf Hennie die zulke leuke dingen deed!
Voor hen ben je niet met pensioen, in hun herinnering leef je voort!
En straks, als je tot rust bent gekomen heb je tijd voor jezelf, tijd om dingen te doen waar je eerder niet aan toe kwam, je opperde al eens dat je graag samen met mij musea wilt bezoeken, dat gaat er zeker van komen, dat beloof ik je. Maar nu eerst tot rust komen en samen met Jan genieten van een heerlijke vakantie die nu eens niet samenvalt met de schoolvakantie, dat zal wennen zijn!

Arjen van de Burgt

Lieve schat,
het is nu bijna zover. Nog 2 weken en dan kun je heerlijk van je (vervroegd) pensioen gaan genieten. Je hebt bijna 40 jaar met volle overgave je werk gedaan en altijd in het belang van het kind gedacht. Vele uren voorbereidingen gingen er aan vooraf, want je wilde altijd goed voorbereid de lessen kunnen geven. Ook het nakijkwerk vond je belangrijk om de kinderen op hun fouten te kunnen wijzen, zodat ze daar weer van konden leren en een stap vooruit konden maken.
Aan de ene kant vind je het fijn met pensioen te gaan (alles wat naast het lesgeven komt, zul je missen als kiespijn), maar het lesgeven en het omgaan met de kinderen en collega’s zul je heel erg gaan missen.
Je zit nog vol energie en hebt nog voldoende plannen om weer wat op te pakken, maar ga eerst lekker genieten van de rust, ga op vakantie en ga daarna nieuwe plannen maken voor een invulling van de tijd.
Op mijn pensioen zul je nog even moeten wachten.
Ga ervan genieten, je verdient het!
Jan

Jan

Lieve Hennie,

Jij gaat nu met pensioen! Best een gek idee!
We hebben veel jaren samengewerkt op de Albert Schweitzer school in groep 3/4. Ik heb daar heel goede herinneringen aan. De klas zag er altijd heel erg gezellig uit, dankzij jouw creativiteit. Dat mis ik nu wel hoor! Ook maakte je prachtige bordtekeningen.
Toen wij begonnen stond er nog geen computer op het bureau. We schreven alles op. En op vrijdagmiddag belde je vaak om van alles door te spreken.
Ook hadden we altijd veel lol tijdens cursussen of vergaderingen. We hadden aan één blik genoeg.
Hennie, ik hoop dat je een ontspannen, creatieve tijd tegemoet gaat met allen die je lief zijn.

Lieve groetjes, Rian

Rian van Es

Allerliefste mam,

Het is nu dan echt zo ver..
Na heel veel jaar voor de klas te hebben gestaan, ga je nu met pensioen.
Wat was je een betrokken, begripvolle, liefdevolle en creatieve juf!
Ik heb met eigen ogen mogen ervaren hoe dol de kinderen op jou waren.
Toch wel heel bijzonder dat wij ook nog een jaar samen, als moeder en dochter, één dag in de week in een klas hebben gewerkt.

Wat zal het in het begin raar zijn en je zal echt wel even moeten wennen, maar met al je plannen heb je het denk ik zo weer gevuld.
Hoe fijn dat je nu eindelijk, na zoveel jaar, eens tijd hebt voor jouw hobby’s! Zoals tekenen, schilderen en fotograferen.
Ennn nu hebben we ook gewoon nog meer tijd om samen leuke dingen te doen 🙂
Ik hou van jou!

Dikke kus,

Ilse

Lieve Hennie,

Wat een moment, niet meer hoeven werken. Stiekem wel heerlijk toch??!!
Vanaf nu een hele nieuwe fase welke je helemaal zelf mag gaan invullen.
Je hoort gepensioneerden weleens zeggen: “sinds ik met pensioen ben heb ik minder tijd dan vroeger”. Doe dus ook vooral rustig aan en geniet lekker!

Liefs

Daan

Beste Hennie,

Ik heb welliswaar niet bij je in de klas gezeten, maar van alle mooie verhalen die ik om me heen heb gehoord, moet je een fantastische juf zijn geweest. En zoals ik je ken, kan dat ook niet anders. In de afgelopen 40 jaar (wat een prestatie!) heb je heel veel mensen een mooie en leerzame jeugd gegeven.
Nu is het tijd om welverdiend met pensioen te gaan. Ik wens je een hele fijne tijd toe, geniet ervan!

Joost

Lieve Hennie,
Er is een eind gekomen aan jouw werkzame leven. Dat is toch wel een grote mijlpaal en verandering. Beetje spannend misschien, want wat te doen met al die vrije tijd? Maar dat komst vast wel goed met jouw creativiteit.
Ik denk dat de kinderen en jouw collega’s zo’n goede juf als jij erg zullen gaan missen. Je mag met veel trots terugkijken op jouw carrière.
Maar nu lekker gaan genieten van je welverdiende pensioen!
Dikke kus

Shelina

Beste juf Hennie,

Het is inmiddels al weer zo’n 18 jaar geleden dat ik u als juf had. Mede door u heb ik een fijne schooltijd gehad toen u bij ons voor de klas stond in de Albert Schweitzer. Uw manier van lesgeven was prettig, en u kon op een rustige wijze orde houden in de klas. Er werd onder u goed gepresteerd, en daarnaast was er ook altijd ruimte voor plezier en ontspanning. Ik denk zo nu en dan nog met een glimlach terug aan die tijd, als ik met vrienden herinneringen ophaal.
Geniet van uw welverdiende pensioen!

Henrik

Hennie Wagner

Lieve lieve Mams,

Het is tijd om met pensioen te gaan. Wat heb jij 40 jaar lang met veel liefde gewerkt in het onderwijs! Hoe jij dit nog steeds met ontzettend veel passie doet is ongelooflijk. Lange avonden blokken om de volgende dag weer helemaal tip top voorbereid voor de klas te staan. Iets waar jezelf (en ik ook) ontzettend trots op mag zijn.

Maar nu is het tijd om wat meer aan jezelf te gaan denken en meer te gaan genieten van je vrije tijd. Hopelijk helpt deze website je om af en toe nog terug te denken aan alle mooie herinneringen.

Liefs!

Vincent van der Graaff